JEDNOSKŁADNIKOWE BURGERY + DOMOWE BUŁKI + SOJOWY MAJONEZ


Domowe pieczywo mogłabym piec tylko z jednego powodu – zapachu, który towarzyszy całemu  procesowi, zatapia wszelkie smutki, udręki  i bóle oraz sprawia, że znikam w rozmytej rzeczywistości. Dla złocistej woni rozgrzanego piekarnika, otulającego aromatu wyrastających drożdży, które w połączeniu z mlekiem i mąką odkrywają przede mną nowe tajemnice, dojrzewają w smaku i dumnie unoszą, chętne do współpracy i zaangażowania, jeśli tylko będę miała ochotę życzliwie się nimi zaopiekować.  Odprężające, rozluźniające, jednak pewne i wzbogacone w siłę ugniatanie ciepłego ciasta, zaciera wszelkie spięcia oraz niepotrzebne nerwy, które zamaszystymi ruchami haratają moją koronkową równowagę. Odpowietrzanie rosnącej kilka godzin pod bawełnianą ściereczką glutenowej kuli, ponawia prośbę o pracę nad pokorą. Przy mącę kieruję się wcale niewymuszonymi zachowaniami, zadziwiam swoją duszę chęcią do ciężkiej pracy, starcia z cierpliwością i rozwagą, gdy wypiekam delikatne, niekształtne, lecz klejone z miłością i czułością bułeczki, symbol dobroci, troski, sielankowego, niespiesznego życia.

Z dzieciństwa pamiętam smak jagodowych drożdżówek, pełnych wszystkiego, co obecnie mi szkodzi. Przypominam sobie niezbyt częste momenty celebrowania mojego nieprzedszkolnego śniadania z udziałem ciężkiej bułki grahamki, gdy rozgorączkowana, nie tylko wewnętrznie, zostawałam w domu z babcią, wiejskim masłem i prawdziwe uwędzonym, wieprzowym boczkiem, pokrojonym w drobną kostkę. Oczami wyobraźni widzę spływającą z grubej pajdy chleba warstwę śmietany, zasypanej zwykłym cukrem, drobne rączki kierujące umazane paluszki ku wydętym wargom, pucate, umorusane w niezwykłej emulsji z piasku i nabiału policzki, wypychające się z każdym uśmiechem. Pieczywo było moją kuchenną kotwicą, głównym bohaterem każdego posiłku, nawet mlecznej zupy, czekolady, czy rosołu z domowym makaronem.

Podziwiam dziecięce serduszka za nieskalana autentyczność, maleńkie umysłu za paranormalna twórczość oraz przebłyski kulinarnego geniuszu. Marzę o tym, aby zachwycać się smakiem tak, jak czynią to dzieci, jak dzieje się to ‘za lat przedszkolnych’, gdy niewyrośnięte, bezmyślne ciałka czują o wiele więcej, niż rozwinięte, a zamknięte dojrzałe organizmy. I choć nie przepadam za dziećmi, to nie raz zdarzyło mi się zazdrościć im lekkości i pewności w swoim beztroskim działaniu, nieograniczonym zaufaniu. Pochwalam ich poszukiwanie odpowiedzi na najbanalniejsze pytania. I to, że nie boją się glutenu. W przeciwieństwie do większości dorosłych.

Dziś witam domowe bułki (tak, gdy dostaję uczulenia mimo ścisłej diety, planuję szalone pszenne rozpusty), wegetariańskie burgery i sojowy wegański majonez. Bułeczki są puszyste, jednak mają w sobie domieszkę mąki z pełnego przemiału, soczewicowy burger ubrany w aromatyczną woń curry świetnie rozumie się ze szpinakiem i suszonymi pomidorami, a delikatny, ‚odchudzony’ sos dopieszcza całą kompozycję. Niestety deszczowe dni nie pomagają w przygotowywaniu zdjęć, nie oddają całego uroku jedzenia.

Processed with VSCOcam with a6 preset

DOMOWE BUŁKI DO BURGERÓW /na bazie przepisu z bloga Pistachio/

Potrzebujesz:

  • 350g mąki pszennej np. typ 550
  • 150g mąki pszennej z pełnego przemiału (‚pełnoziarnistej’)
  • 200ml mleka (najlepiej ciepłego, ale nie gorącego, nie chcemy sparzyć drożdży)
  • ok. 100ml wody
  • 3 łyżki cukru
  • 50g ciepłego masła (pierwotnie 25g smalcu, jednak nie posiadam takich rzeczy w domu)
  • 25g świeżych drożdży
  • łyżeczka soli
  • jedno małe rozbełtane jajko
  • sezam/siemię lnianę/mak do posypania

Jak zrobić?

Mieszamy pokruszone drożdże z cukrem aż całkowicie się rozpłyną. Dolewamy mleka, łączymy z mąką, masłem i solą. Co jakiś czas dodajemy wody ‚kontrolując’ konsystencję ciasta. Wyrabiamy je dokładnie, aby było gładkie i sprężyste. Odstawiamy na 1,5h do wyrośnięcia, przykrywając miskę ściereczką. Po tym czasie lepimy z ciasta niewielkie kulki (u mnie zwykle wychodzi ich ok. siedmiu) i odstawiamy do ponownego wyrastania na godzinę. Nagrzewamy piekarnik do 210 stopni, wyrośnięte bułeczki smarujemy rozbełtanym jajkiem i obsypujemy sezamem. Pieczemy ok. 10 minut.

Processed with VSCOcam with a6 preset

SOCZEWICOWE BURGERY CURRY

Potrzebujesz:

  • 2 szkl ugotowanej soczewicy np. zielonej
  • 1 duże jajko (w wersji wegańskiej łyżka mielonego siemienia lnianego na 2 łyżki ciepłej wody)
  • 2 dymki
  • 2 ząbki czosnku
  • sos sojowy
  • mieszanka przypraw do curry (bez soli)
  • lubczyk (suszony lub świeży)
  • bułka tarta
  • 4 łyżki oliwy z oliwek

Jak zrobić?

Na patelni zeszklić cebulkę z czosnkiem. Soczewicę wraz z resztą składników (oprócz bułki tartej) zblendować, doprawić powyżej wypisanymi przyprawami według gustu. Na koniec masę zagęścić bułką tartą (moje burgery świetnie się sklejały). Piec w nagrzanym piekarniku do 190 stopni, na papierze do pieczenia posmarowanym oliwą (długość czasu pieczenia zależy od wielkości burgerów, ja swoje piekłam 50min)

SOJONEZ /wypadkowa wielu przepisów/

Potrzebujesz:

  • 1/2 szkl mleka sojowego niesłodzonego (może być domowe, ja użyłam rossmannowskiego)
  • 1/4 szkl oleju rzepakowego
  • 2łyżki soku z limonki
  • 2-3 łyżki delikatnej musztardy

Jak zrobić?

W blenderze ‚ubijamy’ mleko z sokiem z limonki przez ok. 2 min. Następnie ciągle miksując dolewamy oleju, dodajemy resztę składników, ubijamy ok. 8minut. Jeśli wasz malakser/blender nie ma dodatkowego otworu, przez który można wlać olej, wymieszajcie wszystko od razu (jednak wtedy jest większe prawdopodobieństwo, że sojonez się nie ubiję). Możliwe, że pomimo posłusznego wykonania każdego z poleceń, sos nie nabierze odpowiedniej konsystencji. Zamiast go wyrzucać spróbujcie reanimować całą masę zagęstnikiem (bułka tarta, kaszka kukurydziana, czy kleik ryżowy dosypane w małej ilości i ponownie zmiksowane nie zmienią smaku, pozbywając się jednocześnie ‚leistości’).

65740

5 thoughts on “JEDNOSKŁADNIKOWE BURGERY + DOMOWE BUŁKI + SOJOWY MAJONEZ

  1. przepięknie to opisałaś, dla mnie nie ma nic lepszego od domowego pieczywa, zapachu drożdży czy tradycyjnego chleba na zakwasie :) mogłabym Cię czytać całymi dniami :*
    jeśli chodzi o burgery to mam do nich słabość, szczególnie strączkowych – pełnych aromatu :) świetnie je podałaś, jak z najlepszej burgerowni, haha :D

    Polubienie

Podziel się ze mną swoimi przemyśleniami :)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s